|
Vrijwilligersavond
Op vrijdag 28 januari vond de jaarlijkse vrijwilligersavond plaats. Voor
het eerst sinds onze verhuizing was de Stad van Cahen plaats van
handeling. De avond kreeg een Turks tintje.
Eerst gingen vrijwilligers van verschillende projecten met elkaar in
gesprek. Iedereen werd stevig aan de tand gevoeld over zijn of haar
drijfveren om vrijwilligerswerk voor Humanitas te doen. Toen werd het
tijd om de innerlijke mens te verwennen met een heerlijke Turkse
maaltijd. Daarna werden we nog getrakteerd op Turkse dans waarna de
vrijwilligers zelf ook voorzichtig wat pasjes mochten maken. Dit is ook te
zien op de foto-impressie.
Foto’s: Peter Wiertz
Onder de paraplu
Onder de paraplu van Humanitas Eemland worden vele activiteiten
aangeboden. De kernwaarden van Humanitas verbinden deze
activiteiten met elkaar. Humanitas komt op voor een samenleving
waarin mensen actief vorm geven aan hun eigen leven en
verantwoordelijkheid nemen voor het samenleven met elkaar.
Ongeacht achtergrond, geloof, inkomen of politieke voorkeur biedt
Humanitas kleinschalige en persoonlijke hulp waarbij
zelfbeschikking, verantwoordelijkheid en gelijk waardig heid hoog in
het vaandel staan.
Het is interessant en leerzaam om te weten wat er speelt binnen
Humanitas en binnen de afdeling Eemland. De ervaringen van
vrijwilligers van het ene project kunnen zo worden benut voor
andere projecten. Besluiten van het bestuur kunnen worden
toegelicht. Daarnaast is het ook leuk om over elkaar te lezen. Een
nieuwsbrief kan daarvoor een aanzet geven.
Dat is de aanleiding om het initiatief van de nieuwsbrief nieuw
leven in te blazen.
In deze editie leest u andere over het Europese jaar van de
vrijwilliger. Maar ook komen Joke Waasdorp van VHB en Nellie
Gloudemans van Home-Start uitgebreid aan het woord over hun
ervaringen als vrijwilliger.
De digitale wereld heeft de afgelopen jaren ook niet stilgestaan.
De bedoeling is daarom de nieuwsbrief in de toekomst online te
gaan publiceren. De nieuwsbrief ontvang je daarmee recht streeks
in je mailbox. Als redactie van de nieuwsbrief zijn we afhankelijk
van inbreng. Heb je daarom suggesties voor de volgende editie?
En vergeet niet je mailadres door te geven als je nog niet staat
geregistreerd. www.humanitaseemland.nl
Mei 2011
Onder de paraplu.
Redactie: Jaap Feijen en Wilfred
Nijhof
prmail@humanitaseemland.nl
Nieuwsbrief Humanitas
Jaar van de vrijwilliger
De Europese Unie heeft 2011 uitgeroepen
tot het Europees Jaar van het
Vrijwilligerswerk (EJV), ter bevordering van actief burgerschap. De EU wil
op
deze manier vrijwilligerswerk extra onder de aandacht brengen. In Boedepast
vond de officiële aftrap plaats.
Vertegenwoordigers van (koepels van) Europese vrijwilligers-organisaties
kwamen daar samen. Hun doel: het EJV gebruiken om de Europese Commissie
te voorzien van een samenhangend pakket van aanbevelingen om het
vrijwilligerswerk in alle lidstaten te bevorderen. In december 2011 zullen
de
adviezen aan de Europese Commissie worden aangeboden op een conferentie
in Polen. Ook Humanitas staat stil bij het EJV. Zo zal Humanitas meedoen aan
een landelijke manifestatie van de Vereniging Nederlandse Organisaties
Vrijwilligerswerk (NOV).
Daarnaast zal Humanitas een bijdrage leveren aan een Europees witboek over
vrijwilligerswerk. Doel van dit boek is om de relevantie en betekenis van
vrijwilligerswerk zichtbaarder te maken, in de hoop dat het onderwerp op de
Europese beleidsagenda komt en overal in Europa meer gestimu-leerd zal
worden. Daarnaast organiseert de vereniging conferenties voor vrijwilligers
van Thuisadministratie en organiseren verschillende districten een
vrijwilligersdag of -uitje.
Jubilarissen vertellen
Joke Waasdorp – Vriendschappelijk Huisbezoek
10 jaar geleden had ik een bedrijf aan huis en
nog wat tijd over. Ik ben gaan kijken wat ik er
nog bij kon doen en Vriendschappelijk
Huisbezoek (VHB) sprak mij aan. Regelmatig
een bezoekje brengen aan iemand die wat in
isolement is geraakt maar nog zelfstandig
woont. Ik werd gekoppeld aan een Surinaamse
vrouw van mijn leeftijd die veel pech in haar
leven heeft gehad; gescheiden, diverse
ziekten, slecht ter been en haar kinderen die in een andere stad woonden. Ze was heel
blij met mijn bezoekjes en van één keer in de
twee weken gingen we al gauw naar één keer per
week. Ze keek enorm uit naar onze woensdagochtenden
samen en was altijd teleurgesteld als ik weer weg moest.
Ze heeft me al haar wel en wee (het meeste was wee) verteld waarbij ik soms
met mijn oren zat te klapperen van wat ik allemaal te horen kreeg.
Ze verhuisde naar een aanleunwoning waar ze natuurlijk te jong voor was.
Wat mij verbaasde was hoe moeilijk het was om daar geaccepteerd te worden,
dat heeft een paar jaar geduurd. Ouderen kunnen heel gemeen zijn, ja een
vrouw uit een andere cultuur en ook nog uit een andere buurt... In die tijd
is
ze nog regelmatig in het ziekenhuis terechtgekomen zodat ik haar daar heb
opgezocht. Terwijl ik haar nog bezocht ben ik coördinator geworden van VHB.
Mijn bezoekjes heb ik toch nog voortgezet totdat ze is verhuisd. Ik bel haar
nog een paar keer per jaar. Nu doe ik het coördinerend werk samen met
Hetty Roskam. We doen samen de intakegesprekken van de vrijwilligers en
dan proberen we ze aan een geschikte cliënt te koppelen. Als coördinator zit
je
natuurlijk meer aan de andere kant en heb je meer contact met de
vrijwilliger.
Je voert wel een intakegesprek maar daarna is het de vrijwilliger die het
contact onderhoudt. We checken wel regelmatig bij de cliënt of alles nog tot
tevredenheid verloopt maar dit gaat telefonisch.
Beide werkzaamheden geven voldoening maar als ik terugkijk vind ik dat de
meeste voldoening toch komt uit het bezoeken van mensen die verlegen zitten
om een praatje. Misschien ga ik dat ooit nog
eens doen...
Nellie Gloudemans - Home Start
15 jaar geleden, in het voorjaar van 1996, las
ik een korte aankondiging in de Amersfoortse
Courant dat Humanitas een nieuw project wilde
starten, Home-Start. Ouders met kleine
kinderen weer plezier helpen krijgen in het
opvoeden wanneer dat tijdelijk niet lukt. Dit sprak me aan omdat ik ook een steuntje in de
rug nodig had toen mijn kinderen klein waren.
Een wijkverpleegkundige kwam regelmatig bij me langs. Ze gaf me haar
aandacht en luisterde zonder me het gevoel te geven dat ik het niet goed
deed
als jonge, onervaren moeder. Vanaf het prille begin ben ik betrokken bij
Home-Start (HS); de opzet, de eerste cursus, het eerste gezin en de eerste
ervaringen met ‘op je handen zitten’. Eén van de uitgangspunten van HS is
dat
je ‘de buurvrouw’ bent die even langs komt en luistert. Hier heb ik ook
persoonlijk veel plezier van gehad. Je bent geen professional, maar een
ervaringsdeskundige die tijd en aandacht heeft. Het meest opmerkelijke van
het werken in de gezinnen is het vertrouwen wat zo snel wordt gegeven.
Ik bezocht ze elke week. Vooral de moeders met wie ik het meest contact had,
waren daar erg blij mee. Hoe de tijd werd ingevuld, was bij elk gezin weer
anders. Een afscheid waarbij het gezin tijd en ruimte heeft gekregen om
problemen te herkennen en mogelijk op te lossen, gaf mij na soms vele
maanden bezoek voldoening. Dat is wat mij motiveert om een hele tijd
vrijwilliger te zijn bij HS. Het is dan ook zo boeiend om samen met andere
vrijwilligers in deelgroepjes, deze ervaringen te delen en te bespreken.
Vaak
komt aan de orde hoe je grenzen moet aangeven en bewaken. Sinds een
aantal jaren bezoek ik geen gezinnen meer. Een baan en kleinkinderen vullen
nu een groot gedeelte van mijn tijd. Wel ben ik nog actief voor de werkgroep
en deelgroepjes en wordt mijn ervaring op prijs gesteld.
|
